Wat mij betreft houdt de moderne kenniswerker zijn eigen arbeidsomstandigheden onvoldoende in de gaten.

Een laptop is natuurlijk hartstikke handig omdat je hem gemakkelijk overal mee naar toe kunt nemen. Maar je lichaamshouding als je op zo’n ding werkt, is ronduit belabberd. Je zit helemaal in elkaar en belast je nek en rug onnodig. Je bent pas echt lief voor jezelf als je je laptop omhoog zet en wat meer rechtop kunt zitten.

Laptopgebruikers zijn daarom lapzwansen als ze niet als de wiedeweerga investeren in een makkelijk meeneembare laptopstandaard, los toetsenbord en muis! Het ding wat ik op de foto gebruik, weegt bijna niets en is plat opgevouwen nog niet de helft zo dik als een laptop.

Ik hoop dat het meenemen van een laptopstandaard de trend van 2010 wordt en veel mensen zo’n ding aan elkaar gaan geven als relatiegeschenk!

foto: Henk-Jan Winkeldermaat van punkmedia

Op de foto geniet ik (in blauwe jurk) van de presentatie van Erwin Blom, die enthousiast vertelt over het gebruik van vooral Twitter om zijn Handboek Communities te verkopen.
Lees hier de tips rond het gebruik van Social Media die Marlies van der Meer van Meeradvies uit het #SME2010 oppikte.

Lees ook: Klooien als kernwaarde van Hans van Willigenburg

Volg mij op Twitter (CoachCaroline)

Kijk op mijn website over relatiecoaching

Ik verliet de MHP eind 1999 om voor mezelf te beginnen als loopbaancoach. Toen de concurrent, de FNV wel een bond voor ZZP’ers oprichtte, heb ik me bij hen aangesloten. Ik dacht als ex-vergadertijger en uiterst kritische denker een rol te kunnen spelen in de ledenraad.

Het is me inmiddels duidelijk geworden dat het omdraaien van het denken van het vertegenwoordigen van belangen van werknemers naar het vertegenwoordigen van de belangen van ondernemers een slag is die eigenlijk onmogelijk is.

Het is me niet gelukt om helder te maken waar volgens mij zelfstandig ondernemers behoefte aan hebben. Ik zie veel ondernemers met passie, maar eigenlijk net geen brood op de plank. Ze houden zich groot ten opzichte van elkaar, maar eigenlijk verdienen ze gewoon te weinig geld om bijvoorbeeld een reserve op te bouwen voor hun oude dag of zich te verzekeren tegen ziekte. Ik verwacht in de toekomst een grote stroom arme AOW’ers. Als vakbond vond ik, moesten we ons echt richten op het ondersteunen van het verwerven van voldoende inkomsten. Maar de voorstellen die ik heb gedaan om toptrainers voor zelfstandigen (zoals Laura Babeliowsky) op het gebied van acquisitie binnen te halen, zijn gestrand. De aandacht van de bond bleek vooral gericht op het proberen om invloed te krijgen in Den Haag en individuele juridische hulp. Net als wat de FNV doet voor werknemers dus.

De ‘ondernemers-spirit’ miste ik ten ene malen. Gefrustreerd ben ik vorige week uit de ledenraad gestapt. Op Twitter werd mij gevraagd een column te schrijven over de achtergrond ervan. Ik heb besloten om integraal de brief te plaatsen die ik aan het secretariaat stuurde:

Na lange twijfel heb ik besloten om vanmiddag niet te komen en gelijk ook definitief uit de ledenraad te stappen.

Ik heb de afgelopen jaren gemerkt dat er nauwelijks naar mij als ondernemer wordt geluisterd. Mijn pogingen om de dingen die voor ondernemers echt spelen, zoals acquisitie meer aandacht te laten geven, zijn gestrand.

Nu zie ik in de stukken dat men zich weer bezig heeft gehouden met het op een soort vakbondsachtige manier bij elkaar brengen van mensen onder de noemer van een bepaald probleem. Ook dat er een club is gevormd, gericht op het vergaren van werk voor een ‘collectief van ondernemers’ die zich al jaren bezig houdt met het vestigen van ‘betrouwbaarheid’ maar NOG GEEN ENKELE OPDRACHT HEEFT BINNENGESLEEPT, maakt mij duidelijk dat er niet wordt gedacht in termen van zaken doen, maar van in termen van invloed proberen uit te oefenen.

Ik zie niet dat ondernemers en ondernemingen gesteund worden, maar dat er gedacht wordt vanuit de oude vakbondskaders van het werknemerschap.

Ik voel me als ondernemer eigenlijk een roepende in de woestijn. Naast weinig ondernemend, vind ik de aanpak van FNV ZZP ook niet duurzaam genoeg. Bijvoorbeeld doordat dat er is gegokt met de gelden van de leden en veel geld verloren en dat dat achteloos onder tafel wordt geveegd.

Bijvoorbeeld doordat men zich vooral blijft richten op starters (waarschijnlijk omdat de makkelijk binnen te halen zijn als lid) en in mijn ogen onvoldoende inzet voor de mensen die al langer een onderneming hebben.

Mijn indruk is dus : FNV Zelfstandigen is vooral gericht op het eigen voortbestaan en niet op het stimuleren van gezond ondernemerschap van de leden.

De organisatie maakt geen levendige, ondernemende indruk, het lijkt zelfs alsof zij gespeend is van enig besef van wat ondernemen nu werkelijk inhoudt. Actuele ontwikkelingen, zoals Twitter, lijken aan FNV zelfstandigen voorbij te gaan. Daar speelt vast een rol bij dat alle mensen op kantoor zitten en iedere maand hun salaris overgemaakt krijgen en zich dus niet druk hoeven te maken over hun onderneming of in contact te hoeven blijven met actuele trends.

Het is jammer dat het zo gelopen is. Ik ben uiteraard bereid om mijn terugtreden verder toe te lichten als daar behoefte aan is.

Google-adwords plaatst namelijk advertenties op basis van de termen die voorkomen op je site. Dus zo maakte een ant-pestsite zonder het te weten uitgerekend reklame voor mensen die geld verdienen met anonieme pesterijen. Laat dit een waarschuwing zijn voor iedereen die google-ads op zijn site wil zetten: dat kan dus leiden tot advertenties die totaal strijdig zijn met wat je met je website wilt uitdragen.

Samen tegen pesten heeft inmiddels de google adwords verwijderd. Maar hierboven kun je zien hoe idioot het er uit zag en hoe je met google-adwords totaal ongeloofwaardig kunt worden.

Vooropgesteld: ik was al een hardcore-internet gebruiker. Ik heb inmiddels al vele websites gemaakt en gevuld. Noem een netwerksite en ik sta er op met een profiel. Ben al jarenlang lid van ondernemerslijsten waarop informatie wordt uitgewisseld. Maar niks heeft voor mij persoonlijk zoveel betekend als Twitter.

Flauwekul voor ijdeltuiten
Toen ik eraan begon vond ik Twitter echt flauwekul voor ijdeltuiten. Veel mensen schreven in mijn ogen onzinnige dingen over koffie en de kattenbak. Ze maakten elke onnozele scheet die ze lieten wereldkundig. Er waren mensen die wel 40 Tweets op een dag produceerden. Opgeblazen ego leek me. Daar was vast echt iets mis mee. Daar ging ik me zeker niet op abonneeren!

En wat moesten die mensen toch in godsnaam met 500 followers? Dat kon je toch nooit bijhouden? Ik dacht dat ik er wel zou zijn als ik een stuk of 50 ‘followers’ zou hebben.

Goede voornemens
Ik nam me voor om me te beperken tot nuttige, zinvolle en grappige mededelingen en af en toe iets tussendoor gooien over mijn bedrijf. Want als kleine zelfstandige sta je immers constant in de ‘verkoopstand’.

Klanten
Mensen vertelden ook dat ze klanten kregen via Twitter en daar geloofde ik maar weinig van, of ik dacht in ieder geval dat dat niet voor mij weggelegd zou zijn. Want in het begin reageerde er nauwelijks iemand op wat ik schreef. Andere mensen leken het wel leuk te hebben samen. Hoewel ik me een roepende in de woestijn voelde, ging ik toch verder.

Followers
Om contact te leggen, drukte ik willekeurig op de adressen van de mensen die in de Tweets van mijn eerste bekenden verschenen, zocht hier en daar eens in een lijst en zodra iemand me aansprak, klikte ik op follow. Niet iedereen volgde terug, maar mijn groepje groeide wel gestaag.
In mijn Tweets probeerde ik een balans te vinden tussen persoonlijk, humorvol, inhoudelijk en ‘advertorial’. Af en toe maakte ik per ongeluk de vergissing om iets te schrijven wat te persoonlijk was, wat ik dan vervolgens weer delete.

Het echte leven
Ik kende maar een paar mensen in het echt, vooral van andere digitale lijsten, zoals de onderneemsterslijst van Women on the web. Dus ook al deed ik mee, ik voelde me nog steeds een beetje eenzaam. De mensen waar ik in het echte leven mee omging, kenden Twitter niet.

De omslag kwam toen ik steeds meer mensen op Twitter tegenkwam die ik op andere plaatsen, zoals het Natural Networking Festival of bij Mindz en Seats to Meat ook ontmoette. Ineens was er een run op Twitter en gingen mensen die ik al kenden ook meedoen.

Speels
Ik werd wat speelser in mijn tweets, hield af en toe hele betogen, reageerde links en rechts en kreeg er steeds meer lol in. Ik kreeg ook met mensen die ik in het echte leven niet kenden, het gevoel dat ik echt een relatie met ze aan het opbouwen was. Toen ik een paar weken terug ontdaan was omdat mijn kind zo gepest werd op school, kreeg ik zulke lieve en ondersteunende reacties dat ik er weer tegen kon.

Boek
Toen ontdekte ik via Twitter Schaduwschrijvers en publiceerde bij hen twee boeken die mensen gratis kunnen downloaden. Speciaal daarvoor liet ik er eindelijk kaften voor ontwerpen. De boeken Verdien geld met werk waarvan je houdt liepen heel erg goed. Dat leidde tot feestelijke tweets na iedere honderd gedownloadde boeken.

Klanten
En het wonder geschiedde: inmiddels heb ik ook al klanten gekregen via Twitter: twee mensen die een workshop bij me hebben gevolgd, kwamen via Twitter. Dat is bijzonder, want relatiecoaching is nou niet meteen een dienst die je makkelijk aanschaft.

Webinar
Toen ik deze week mijn webinar wilde uittesten, bleken er ineens mensen bereid te zijn om meer dan een uur met mij te zoeken naar oplossingen voor technische problemen. We hadden nog lol ook. Ik was opnieuw geraakt door de vriendelijkheid van de mensen die ik heb ontmoet via Twitter, of contact mee onderhoud via Twitter.

Altijd reuring
Op dit moment heb ik 864 followers en volg zelf 896 mensen. Dat zijn er veel en ik volg dus ook lang niet alles wat ze schrijven. Het maakt niet uit wanneer ik naar de Twitter-site of naar mijn Tweetdeck ga, er is bijna altijd wel iemand tussen die iets meld waar ik wat mee kan. Ik word op een leuk idee gebracht, bezoek door een Tweet een nieuwe site, luister naar een muziekje of ik lach erom. En het leuke is natuurlijk dat je de Tweets die persoonlijk aan jou gericht zijn, altijd eenvoudig kunt terugvinden. Ook van de mogelijkheid om via de DM knop een persoonlijke mededeling te doen, maak ik veel gebruik.

Mensen die ik niet meteen leuk vind
Wat ik ook heel leuk vind van Twitter, is dat je ook mensen kunt volgen die je niet meteen als persoon aanspreken. Je kunt ook mensen volgen waar je je aan ergert. Ze horen er ook bij en vaak blijken ze onverwacht hele leuke kanten te hebben.

Nadeel
Het heeft natuurlijk ook een nadeel: Twitteren is echt verslavend. Het is namelijk heel erg leuk om in verbinding te staan met zoveel leuke, lieve en interessante mensen. Dus soms vergeet ik even dat er ook nog werk te doen is. Of dat ik mijn zoon even in moet stoppen.

Geven en ontvangen
Twitter is een manier van netwerken waarin ik echt wat terugkrijg, waarin ik een balans vind tussen wat ik geef en wat ik ontvang.
Twitter is TOP!

Meer weten over mij?
Kijk op mijn website.
Of volg me op Twitter: als @CoachCaroline

Goede relaties vragen om investeringen door de mensen zelf.
En toegang tot mensen die daarin werkelijk iets kunnen betekenen.
De Relatie Academie biedt dat.

Op de Performa
Voor in ons netwerk ‘Duurzaam Innoveren’ had Monique van Eijkelenburg van DJUMP! Innovatie Support op het laatst nog een stand kunnen regelen op de Performa, de vakbeurs rond ‘Human Relation Management.

Met een zevental vernieuwende ondernemingen stonden wij onder de vlag ‘de Kortste Weg’ .

Dat we in een zijstraatje met weinig loop stonden, zei weinig over onze populariteit. Beide dagen waren er bijna constant meerdere geanimeerde gesprekken in onze stand. Voor Monique van Eijkelenburg van Djump! Innovatie Support stonden de mensen zelfs in de rij!  Haar Insights Discovery profielen spreken erg aan als instrument om in teams meer commitment te krijgen op veranderingen.

Senioren
Er stonden veel grote bedrijven, opvallend veel bureaus die zich bezig houden met werk voor oudere medewerkers. Dat is een duidelijke trend, drie van dergelijke stand bij elkaar noemden zich ‘het seniorenplein’ en beweerden dat ze bij toeval bij elkaar terecht waren gekomen.

Bezieling
De andere trend is dat verdieping en bezieling ‘marketingwoorden’ zijn geworden. Blijkbaar verkoopt het tegenwoordig om het daar over te hebben. De vraag is wat de betekenis is die aan die woorden wordt gegeven. Op de een of andere manier geven gelikte foldertjes mij toch geen bezield gevoel. Bijna alles was ongelofelijk doordacht en echt bedoeld om te verkopen. Het is echt dé plek om je gezicht te laten zien als je iets betekent of wil gaan betekenen op het gebied van personeel en organisatie. Een professionele presentatie is het uithangbord van een professionele organisatie.